O wszystkim (Reklama: ,)
Pomimo swego muzycznego wykształcenia, pomimo wyparcia się pewnej części swej przeszłości, Killashandra nie mogła milczeć tego wieczoru. Odmowa uczestniczenia w zabawie byłaby dowodem jej postawy antyspołecznej. Dla mieszkańców Wyspy Anioła śpiewanie stanowiło nieodzowny fragment normalnego życia. A śpiewanie to wcale nie było proste, gdyż wyspiarze dodawali do refrenów i zwrotek ozdobniki, rozbudowywali linię melodyczną. Lars Dahl funkcjonował zarówno jako kierownik sceny, jak i dyrygent, wskazując ludzi, którzy mieli wstać i śpiewać albo grać na swoich instrumentach: ci ostatni z prawdziwym mistrzostwem wykonywali niezwykle skomplikowane kompozycje na tak nieoczekiwanych instrumentach jak trąbka, skrzyżowanie oboju i starodawnego francuskiego rogu, oraz wiolonczela o miękkim, ciepłym tonie, która musiała przybyć na Ofterię wraz z pierwszymi osadnikami.
